choroby

Cukrzyca

CukrzycaRównolegle z rozwojem cywilizacji obserwujemy ciągłe narastanie liczby przypadków cukrzycy jawnej i utajonej. Przeważa dziś pogląd, że cukrzyca jest chorobą dziedziczną. W świetle teorii dziedziczności odpowiedni genotyp warunkuje istnienie predyspozycji do cukrzycy, nie zaś samej choroby. Do jej ujawnienia przyczynia się wiele czynników, z których najważniejsze są: otyłość połączona z obniżoną aktywnością ruchową, niedoczynność hormonów — antagonistów insuliny, choroby trzustki. Obecnie ustalono, że około 25% społeczeństwa jest dziedzicznie predysponowana do cukrzycy, z tego jedynie 0,9% populacji ma kliniczną cukrzycę, 0,8% ma cukrzycę utajoną. Jak już zaznaczono na wstępie, hipekinezja ruchowa może być jednym z czynników przyczyniających się do wystąpienia cukrzycy. Cukrzycę cechują zaburzenia mechanizmu regulującego przemianę węglowodanową, co objawia się przecukrzeniem krwi i cukromoczem. Utrzymywanie -stałego poziomu cukru we krwi stanowi jedno z największych zadań regulacyjnych ustroju, przy czym czynniki hormonalne spełniają rolę sterującą. Do podstawowych środków farmakologicznych w leczeniu cukrzycy zaliczamy insulinę, zespół witamin z grupy B. Często jednak gimnastyka lecznicza i leczenie dietetyczne bardzo korzystnie wpływają na zmniejszenie się poziomu cukru we krwi i na poprawę stanu ogólnego chorego.

Nowotwory rdzenia nadnerczy

W rdzeniu nadnerczy rozwijają się następujące nowotwory: guz z komórek chromocłonnych, zwojak zarodkowy współczulny oraz nerwiak zwojowy. Guz z komórek chromochłonnych, barwiak jest rzadko spotykanym, typowym nowotworem rdzenia nadnerczy. Około 10% barwiaków rozwija się obustronnie w nadnerczach, 10—20% poza nadnerczami. Stwierdza się je u obu płci, w każdym wieku, ale najczęściej 30—35 lat. Czasem występują rodzinnie, niekiedy współistnieją z neurofibromatozą i zespołem Lindaua. Niekiedy łączą się z policytemią. Część przypadków przebiegających bez wyraźnych objawów klinicznych jest rozpoznawana po śmierci. Większość barwiaków syntetyzuje katechołaminy, dając obraz kliniczny nadczynności rdzenia nadnerczy. Odzwierciedla ją głównie nadciśnienie tętnicze napadowe, w przebiegu choroby utrwalone lub nawet złośliwe, hipotonia ortostatyczna, nadmierna potliwość, tachykardia, bóle głowy, bladość skóry, chudnięcie, objawy naczynioruchowe, uczucie lęku i strachu w czasie napadu. Zwojak zarodkowy współczulny jest to nowotwór niedojrzały, złośliwy, rozwijający się najczęściej u dzieci w wieku do lat 4, bez względu na płeć, rzadziej u młodzieży, wyjątkowo u dorosłych. U noworodków nierzadko współistnieje z wadami rozwojowymi innych narządów. Może rozwijać się poza nadnerczem, zwłaszcza w przestrzeni zaotrzewnowej i w śródpiersiu tylnym. Czasem ognisko pierwotne jest niewielkie, uwagę zwracają przerzuty. Guz jest zazwyczaj szary, z licznymi ogniskami krwotocznymi, miękki. Daje szybko przerzuty, często odległe i liczne, do węzłów, wątroby, płuc i kości płaskich.

Marzec 2019
P W Ś C P S N
« Sty    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031